از نگاه من

زاغکی بر درخت نَخل

                        نشسته بود و فِلافِل می‌خورد

روبَهی آمد و گفت:

هاااا وُلِک چه بالی، چه دُمی عجب عینک رِیبونی!

مشکی رنگه عشقه، دِمِت گرم، یه دِهَن بِرامون میخونی؟

زاغه فِلافِل رو گذاشت زیر بغلش و گفت:

بورو دهن سرویس، مو خودُوم کلاس دُوُمُم.